15 en 16 september: terugreis
Op deze laatste dag in de USA konden we op het gemakje wakker worden, weer lagen om 7.00 uur de eerste surfers in de grijze branding. Het is bewolkt maar droog. De laatste bacon in de magnetron gebakken en de eitjes in een pannetje gekookt wat wel prima ging haha. Nog een lunchpakketje voor vanmiddag gemaakt met de laatste boterhammen, we hebben bruin en wit brood en eens gekeken naar de hoeveelheid suiker - ter vergelijk in Nederland zit er 2 tot 3 gram in per 100 gram brood, in de VS 2 tot 3 gram PER snee (en een snee brood weegt in Nederland gemiddeld evenveel als in de VS) 😅 Geen wonder dat Jacob thuis hun eigen brood bakt en altijd blij is met een pak meel voor bruinbrood!
De laatste rommeltjes en toilettassen in de koffers verwerkt en om 9.45 zaten we in de auto. Via de kustweg 101 zijn we naar Astoria gereden om daar de hoge brug over de Columbia River over te gaan die Oregon met Washington verbindt. De eerste paar uren rijden zijn weer mooi, veel water en bossen en weinig verkeer. Ik bedacht me dat ik een stuk of 6 reservebatterijen in de ruimbagage had gedaan - en dat mag niet. Dus zijn we op een rustig plekje op zoek gegaan, natuurlijk niet 123 vinden tussen zoveel spullen maar gelukkig daar waren ze. De parkeerplek was langs water, er liep nog een jonge vrouw met een honkbalknuppel langs ons die naar de waterkant liep, daar een tijdje zat wat wij al best vreemd vonden maar na een tijdje begon ze stenen in de rivier te slaan. Eddy wilde al naar haar toelopen om haar een contract aan te bieden want ze miste er niet 1 😁 Weer onderweg gingen we in gedachten de dingen die we gekocht hebben nog door, je mag geen kaas mee naar Nederland nemen dus dat hebben we niet bij ons, maar wel een bbq rub en een flesje bbq saus bijvoorbeeld. Nu blijkt dat je ook niets mag importeren waar dierlijke (vlees) producten in verwerkt zijn, ook niet gedroogd. Pfff geen idee wat de ingrediënten zijn van die dingen - en moet je dan in Nederland bij de douane naar het rode vak lopen ‘ik heb iets aan te geven’ of niet? Je zou denken dat we voor het eerst deze reis maken!
Uiteindelijk, na van de totaal 3 ½ uur nog 1 ½ uur op de snelweg gereden te hebben hebben we de tank nog gevuld bij een Shell pomp vlakbij de car rental facility (voor het veel hogere bedrag van $ 6,49/gallon) en reden we de auto de garage in bij het Sixt gedeelte. Sleutel in de auto laten liggen, spullen eruit en we konden naar de shuttlebussen lopen. 10 minuten later stonden we dan in SeaTac, het was kwart voor drie. Met een treintje konden we naar de S gates waar we de koffers konden afgeven bij de Delta balie (die gaan daar niet geautomatiseerd de band op dus dat moet handmatig gedaan worden door het personeel) en door naar security. waar we een half uurtje gewacht hebben tot het onze beurt was. SeaTac is nog niet heel erg gemoderniseerd en oogt heel rommelig. Je moet ook al je elektronica los in een bakje leggen. Door het poortje, pieeep bij mij. Terug en schoenen uit (dat waren veterloze skechers) waarna de piep tevreden was. Verder kwam alles meteen goed door gelukkig dus stonden we al vlakbij onze gate, het was toen half vier. Het boarden zou om 16.45 gaan starten dus hebben we ons maar op een stoel daar gezet, nog wat te drinken gekocht en eigenlijk is die tijd dan zo voorbij.
Door onze economy comfort stoelen mochten we in zone 3 al instappen (er waren er 8 bij deze vlucht) en zaten we redelijk vooraan in het vliegtuig met z’n tweeën naast elkaar door de 2-4-2 opstelling die dit vliegtuig heeft. Een paar cm meer ruimte bij je voeten en om je stoel naar achter te doen en als extra een vakje waar je telefoon in kon en een setje met slaapmasker-oordopjes-tandpasta en borstel dat is wat je krijgt bij economy comfort. We zouden eerder vertrekken maar sloten aan in een lange rij vliegtuigen wat een half uur duurde.
De vlucht zelf was prima, boven IJsland tot een stukje daarna veel turbulentie gehad. Wat hazenslaapjes kunnen doen, afgewisseld met het eten wat kwam (en wat deze keer niet heel super was vonden we). De piloot vertelde dat we bij het dalen naar Amsterdam ook wat turbulentie zouden hebben maar dat viel uiteindelijk nog reuze mee en zo stonden we een half uur voor geplande tijd om 12.30 op Nederlandse bodem, wat voor ons lichaam nog wel 3.30 in de nacht was natuurlijk. We hadden onze koffers snel en konden naar de trein lopen om de reis naar Heeswijk aan te vangen. We stonden uiteindelijk om 15.00 uur binnen waar we niet veel anders deden dan de koffers open leggen want om 16.00 uur lagen we op de bank te slapen. 😇 Behalve dat we gesloopt waren leek het ons ook slimmer dan proberen wakker te blijven wat toch niet ging lukken. Dan val je toch een keer veel te vroeg in slaap en nu hielden we het vol tot 22.30 om daarna in onze eigen fijne bedden te stappen!
Het was een mooie reis, we hebben prachtige dingen gezien en vooral een heerlijke tijd met Tes en Jacob doorgebracht. De eerste week Canada zouden we niet meer op deze manier doen, elke dag rond de 300km naar de volgende plek rijden is achteraf toch iets wat we niet meer willen doen. Maar ja in zo’n gebied wil je graag alle highlights meepakken en als je er een week bent kom je daar al snel op uit. Nu de jetlag verwerken en dan wacht het gewone leven weer!
We reden met deze auto 1754 km, in Canada reden we 1943 km.
