Zo, we zijn aangekomen in Vancouver na een lange reisdag die om 9.30 begon in Heeswijk en op dit moment is het 5 uur de volgende ochtend in Nederlandse tijd. In Vancouver is het nu 20.00 uur. Het was fijn dat we weer in de 1e klas zaten in de trein want het was niet bepaald rustig en met zoveel bagage is het echt een stuk relaxter als je gewoon kunt zitten! Schiphol leek druk te zijn maar eenmaal aangekomen bij departures 2 viel het reuze mee en waren we in een oogwenk door security en douane heen. Een drankje gedronken in een theekop wat best leuk eruitziet maar heel comfortabel zaten we er nou ook weer niet 😉

Dus maar op naar de gate waar we nog ruim een uur hebben gewacht tot het boarden begon. Ons vliegtuig bleek de ‘Orange Pride’ te zijn, een 777 die er wel heel Nederlands uitziet! We vertrokken met iets vertraging omdat er 2 passagiers niet waren komen opdagen en daarom moest hun bagage weer uit het ruim gezocht worden. De piloot vertelde ook nog iets over een staartmotor die een geautomatiseerd startproces heeft, deze deed het niet en daarom werd dat proces overgenomen door een wagen met een aggregaat. Nou ja we zijn keurig opgestegen gelukkig 👌Je voelt je toch altijd weer een beetje als haringen in een ton in zo’n groot vliegtuig. Er waren best wat kleine kinderen en degene die het hardst huilde zat 1 rij voor ons helaas maar gelukkig was dat maar een minuut of 10. Het eten was prima, en ruim voldoende. We zijn de 9 vlieguren weer doorgekomen en waren blij uit te kunnen stappen!

Op naar de douane. Thuis hadden we al de ArriveCan app ingevuld, nu hoefden we alleen maar onze passen bij een kiosk te scannen, de bon die daaruit kwam hebben we bij een ambtenaar laten zien en klaar waren we. Geen rij te bekennen dus 5 minuten later stonden we bij de bagagebanden👍Eddy zag dat zijn koffer niet meer op slot zat, er zat geen briefje in en met zoveel rommeltjes en spullen die we mee naar Tessa nemen is het de vraag of we ooit zouden merken of er wat uitgehaald is. Daarna naar de rentalcars waar je lopend in een paar minuten bent. Bij Avis kregen we een mooie BMW X3 mee, eerst had de medewerker het over een Ford Bronco maar hij zag dat we deelnemers waren van Avis prefered waarna we de BMW toegewezen kregen (gelukkig want die Bronco zag er niet heel aantrekkelijk uit). De BMW gaat lekker modern open met een plastic pas die een QR code heeft en ter bescherming in een keiharde plastic hoes zit, je moet hem tegen de portiergreep houden om die te openen, en een sleutel zit er niet meer bij. Waarschijnlijk als je hem niet als huurauto hebt kun je ook van een app gebruik maken want je kunt nu bijv ook niet apart de kofferbak openen.

Maar het openmaken lukte en we hebben vervolgens een ritje door het drukke Vancouver gemaakt van 50 minuten, reden over de Lionsgate Bridge waar we vorig jaar tijdens de cruise onderdoor voeren 🛳️ Aangekomen bij ons motel hebben we ingecheckt, liepen terug naar de auto maar openmaken lukte niet haha. Pas na vele pogingen en de pas op alle mogelijke manieren tegen de auto aangehouden te hebben hoorden we de 2 piepen eindelijk 😅 Het motel is wat ouder maar voldoet prima en was nog redelijk te betalen want in Vancouver slaap je niet voor een klein bedrag! Aan de overkant hebben we 2 pizza’s afgehaald, nog even snel een douche en om 21.00 gingen de ogen toe. Helaas waren we wel veel wakker vannacht en om 5 uur in de ochtend ben ik dit verslag alweer verder aan het typen 🫤 Straks de koffers nog wat reorganiseren en dan gaan we lekker op tijd naar de Real Canadian Superstore hier in de buurt om wat inkopen te doen! En dan gaat onze trip door Canada van start 🐻

Overnachting: Surestay by Best Western North Vancouver Capilano