Het is alweer donderdag! Het lukte mij niet om gisteren tot 21.00 uur wakker te blijven dus werd ik vanmorgen ook erg vroeg wakker helaas. Eddy heeft het langer volgehouden en werd dan ook ‘pas’ om 6.30 wakker. Wat berichtjes bijgewerkt uit Nederland en Martijn zijn landing vanuit Jeddah gevolgd die blijkbaar door een verhaal wat we straks nog gaan horen ineens businessclass vloog 😅

We zijn erg tevreden over dit Super8 by Wyndham hotel, een van de netste kamers die we tot nu toe hadden behalve de cabin in Jasper. We konden de airco gewoon aanlaten vannacht. Er is niet op het raam geklopt door mr. Bear helaas. Een free light breakfast is inbegrepen, we gaan wel even kijken wat het voorstelt haha.

Ook hebben we dankzij Tessa’s geheugen ontdekt dat het deel in Glacier NP wat in ons hoofd zo rustig leek en we beren zagen, Glacier in de VS is en dan met name de ingang bij Many Glacier. En dat staat ook gewoon in het blog van 2014 🙄Het Glacier NP wat we nu bezocht hebben zijn we überhaupt nog nooit geweest vandaar dat het ons vreemd voorkwam! Voor ons ook niet voor herhaling vatbaar, wat we schitterend vonden was de Icefields Parkway tussen Jasper en Canmore. Verder is het natuurlijk ook allemaal prachtige natuur maar om er nou met 100 km/u doorheen te crossen is echt niet wat we zoeken.

Om 9.00 uur zijn we ervandoor gegaan. We reden weer verder op de Trans Canada Highway, onze eerste geplande stop was Salmon Arm waar we met Martijn zouden bellen. Voor we daar waren reden we langs een tankstation waar de benzine maar CAD 1.49,9 kostte (verder hebben we alleen maar prijzen vanaf 1.69,9 gezien) dus de tank nog even afgevuld. In Salmon Arm hebben we bij de brandweerkazerne een tijdje gebeld met Martijn en om 12.00 uur reden we door.

We waren blij dat we een uurtje later de snelweg konden verlaten om een provinciale weg te gaan rijden. Dat was wel een hele provinciale weg want hij werd na een paar km onverhard 😅dus reden we met een heeeel rustig gangetje 11 km door tot we konden afslaan naar een geasfalteerde weg. Het was er natuurlijk super rustig en ‘be carefull what you wish for’ kwam dan ook uit voor ons! Misschien zijn we te voorzichtig met huurauto’s maar je mag nou eenmaal niet op onverharde wegen rijden..

*Je ziet het niet goed maar het is echt een onverharde weg met alleen grind erop*

We vonden een splinternieuw tankstation waar we een wat kipstukjes als lunch kochten. En ze hadden er zowaar fountain drinks dus konden we lekker een colaatje kopen. Je kunt er ook douchen trouwens😂 Hierna was het nog ruim een uur naar de plaats waar we overnachten gaan, Merrit. We reden langs ontelbare meren, sommige klein maar veel waren km’s lang. Een mooie omgeving maar de Rockies winnen het toch wel! Voor het inchecken hebben we een paar boodschappen gedaan bij de Walmart die vlak bij het hotel is. Vanavond willen we eten gaan bij het steakrestaurant naast het hotel en voor morgen kochten we alvast een vriezer maaltijd voor in de magnetron. We vinden trouwens de prijzen in de supermarkten aardig hoog hier. Verder niet te veel gekocht want dat kunnen we dan niet kwijt als we alles weer in moeten pakken en ook mag niet alles mee de grens over naar de VS. Bij het hotel werden we hartelijk onthaald als gold members 😅Er is een ruim balkon maar dat grenst dan wel bijna aan een drukke weg dus tja. Het waait hard, het is half bewolkt en je ruikt rook van de grote (meer dan 67 hectare) bosbranden in de Fraservalley, hemelsbreed zo’n 100 km verderop. We hebben nog heerlijk gegeten, vooral de chimichurri was goddelijk (en zo dacht Eddy over de kip).