Vandaag is het de laatste werkdag van deze week voor Tessa en Jacob dus dat is een heerlijk idee en ondanks dat het afscheid ook dichterbij komt weten we dat we elkaar heel snel weer gaan zien ❤️ Eddy en ik zijn na het ontbijt op pad gegaan, we zijn richting Mt Hood gereden maar voor we daar waren hebben we Government Camp even bekeken, een wintersport dorpje aan de voet van Mt Hood op ongeveer 1100 m hoogte. Het staat vol met cabins, van klein naar absurd groot en de prijzen zijn ook niet mis als je er iets wilt kopen. We reden even het parkeerterrein op van de skibowl, waar de pistes beginnen maar na 2 minuten reed Eddy als een speer naar het hek waardoor we binnenkwamen want hij had een man gezien die inderdaad het hek ging sluiten (we waren ook de enigen daar) 😅

De weg ging verder de berg op tot aan de parkeerplaats bij Timberline Lodge wat op een hoogte van 1790 m gelegen. We waren hier in 2019 ook met de RV, toen werd er nog volop geskied en gesnowboard maar nu hangen de liften stil, je kunt er ‘maar’ tot in augustus skiën. Maar het is er prachtig om rond te wandelen. We hebben eens gekeken en de goedkoopste kamer, begin november, kost $ 200 exclusief tax. Maar dan slaap je wel in een kamer die ‘bezemkast’ genoemd wordt al krijg je dan wel 2 mokken cadeau 😄 Naar beneden rijden was een makkie voor onze auto met de knop ‘downhill brake control’ aan, een van de vele standen die hij heeft.

Vanmiddag hebben we lekker buiten doorgebracht, het is nog mooi weer maar een verandering zit eraan te komen want helaas wordt het weer geen mooi weekend. Tes en Jacob werken vandaag wat langer door omdat ze morgen vrij zijn en er anders te veel blijft liggen. We zien ze amper verder, tenzij we een glimp opvangen van Tes tijdens haar toiletbezoekjes 😉 Maar zo rustig buiten zitten is zeker geen straf zo tussen bomen van minimaal 25 m hoog!

We aten het laatste gerecht uit het Yellowstone kookboek, kickin’ chicken tenders met jalapeno relish, potato salad en boontjes wat weer heerlijk smaakte. Nog een rondje jacuzzi en de avond was weer voorbij!

Vrijdag alweer 😔ondanks dat we best lang weg zijn lijkt de tijd zo’n laatste week van je vakantie magisch te versnellen. Voor het ontbijt bakte ik wentelteefjes en de laatste snoeptomaatjes uit de tuin bij Tes en Jaocb werden gevuld met pesto en mozzarella, even in de oven en alles bij elkaar konden we er weer even tegenaan. Het koken zit er zo’n beetje op, vanavond laten we waarschijnlijk pizza’s bezorgen en morgen eten we allerlei restjes 👌

Jabob heeft het deze week erg druk met werk en moest daarom vanmorgen ook nog een aantal uur verder tot Tes hem aan het eind van de ochtend bijna van het geïmproviseerde bureau wegsleepte want het was tijd om naar het ziekenhuis te rijden voor de 32 weken echo met controle naderhand (en ja natuurlijk zou hij het voor geen goud missen 😅). Vanaf hier was dat een klein uurtje rijden, Eddy en ik gingen alvast vooruit en ‘wisten’ waar we zouden moeten parkeren (dezelfde makkelijk vindbare plek als waar ik in april met hen was..). We hebben uiteindelijk allerlei parkeerplaatsen gezien en geen was de juiste maar gelukkig belde Jacob ons omdat hij ons zag wegrijden van – zo bleek – de goede parkeerplaats haha. Elke afdeling van dit ziekenhuis heeft zijn eigen losstaande gebouw met parkeerplaats dus het was voor ons ook een doolhof en ik herkende totaal niets meer 😄

Om zo bij de echo te mogen zijn was schitterend, ruim een half uur werd alles bekeken en opgemeten van de little mr. Curtis. Gezichtje vol in beeld en het was zelfs zichtbaar dat hij al haar heeft 🩵 Foto’s maken mag je er niet maar naderhand kon Jacob een QR-code scannen waarmee hij zelf de foto’s kon downloaden. De aanstaande ouders hadden na de echo nog een afspraak met de gynaecoloog, Eddy en ik hebben een snel boodschapje gedaan bij de Safeway en zijn terug naar Rhodondendron gereden. Ondertussen zijn Martijn en Kseniia geland in Barcelona voor hun week vakantie daar dus we zijn weer goed verspreid door de wereld!

Er is al wat bewolking vandaag maar op de weg terug stak Mt Hood weer mooi boven de weg uit, het blijft een mooi gezicht. Verder bevalt het systeem bij kruisingen en splitsingen trouwens erg goed hier, als er stopborden bij alle richtingen staan geldt wie het eerst aankomt mag als eerste doorrijden en daar wordt (voor zover wij hebben gemerkt in de jaren dat we in de USA rijden) heel goed rekening mee gehouden. Vanavond hebben we nog lekker buiten geborreld en daarna pizza laten komen (allemaal een halve want er was maar 1 maat —> mega groot 🤌